Blog Jilke Tanis: In de juiste richting

Door Jilke Tanis 

Het gebeurt hier regelmatig. Dat je een gezellig, informeel gesprek hebt met een leeftijdsgenoot en dan later die dag een zakelijke mail ontvangt waarin je gesprekpartner uiterst formeel is. Dat je een mail stuurt waar je volgens de regels ‘Sehr geerhter Herr’ boven schrijft maar dan zelf opeens ‘Liebe Frau Tanis’ bent. Dat je mensen die je amper kent als begroeting een knuffel geeft, leeftijdsgenoten met u aanspreekt en ouderen dan weer onverwacht kunt dutzen. Willkommen in Deutschland!

JilkeTanis (2)Toen ik vorig jaar als journalist naar Duitsland vertrok, zat mijn hoofd vol met plannen. Eerst die naamvallen onder de knie krijgen, ondertussen freelancen en vooral ook de Duitse cultuur leren begrijpen. Wilde ik succes gaan hebben in Duitsland, dan was werk aan de winkel. In die eerste maanden in het buurland kwam een van mijn plannen steeds maar weer in gedachten. Als ik niet kon slapen, dacht ik erover na, op de fiets droomde ik ervan en onder de douche baalde ik dat ik m’n gedachten niet op kon schrijven. Ik maakte lijstjes, deed research en sprak er met vrienden over. En ergens in de herfst van vorig jaar trok ik dan eindelijk een conclusie: alles om mijn plan uit te gaan voeren was daar. Er gebeurde alleen niks.

“Het was zoals met zoveel dingen in het leven: soms heb je even een zetje in de juiste richting nodig.”

Tijd voor actie dus. Tijdens mijn eerste ontmoeting met mentor Margriet Brandsma legde ik mijn plan op tafel. Als schrijvend journalist wil ik mijn expertise graag uitbreiden met de productie van een documentaire. Het onderwerp van deze docu is echter nogal gevoelig en mijn hoop was dat Margriet me, met haar jarenlange ervaring, een aantal tips kon geven voor een goede start. Mijn hoop bleek gegrond: tijdens onze eerste meeting gaf Margriet een aantal goede handvatten waar ik de weken erna mee aan de slag kon. Na maanden twijfelen schreef ik in de week die volgde e-mails naar mijn beoogde hoofdpersonen en al snel daarna vond ik ook een cameraman. Het was zoals met zoveel dingen in het leven: soms heb je even een zetje in de juiste richting nodig. De komende tijd ga ik ongetwijfeld nog veel van Margriet leren. Niet alleen over het maken van een documentaire, maar hopelijk over nog veel meer zaken. Wanneer je nu wel of geen Liebe Grüße onder een mail zet bijvoorbeeld. Of hoe je omgaat met Duitse woordvoerders en politici. En hoe je jezelf hier in Duitsland profileert en kunt onderscheiden. Deze week volgt mentormeeting twee, ik heb er zin in. En daarom nu eerst: klompen aan, kaasje mee en gezellig op de fiets naar Holland.

facebook.com/jilketanistekst

Volgende week een blog van Annet Schut, de mentee van Gülden Ilmaz.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com