Antje Veld

Blog Antje Veld: Beter leren pitchen

Door Antje Veld

Toen ik nog op de Postacademische Dagblad Opleiding Journalistiek (PDOJ) zat, kwamen mijn stukken altijd rood terug. Vol met strepen, losse opmerkingen in de kantlijn en eindeloos veel vragen onder het verhaal. Gek werd ik ervan. En ook steeds beter. Vlak voordat ik als stagiair de wijde wereld (De Telegraaf) in werd gestuurd, schreef ik een korte analyse over hoe Rotterdam in stilte miljoenen aan Europese subsidies binnen sleepte voor de verbetering van luchtkwaliteit. Toen ik het terug kreeg, stond er maar één felrood woord onder: Sterk.

AntjeVeld_MiloevanBeek[1]Ik glom van trots. Nu was ik er helemaal klaar voor. Klaar om de journalistieke wereld te bestormen. Misschien zou ik na een paar jaar vaste dienst bij een populair wetenschappelijk maandblad zelfs wel een eigen freelance praktijk gaan opzetten. Want iedereen zat nu natuurlijk met smart op mij te wachten.

Nu, zeven jaar na dat ene rode woordje, heb ik dus een mentor. Ze verontschuldigt zich als ze een dag lang (haar trouwdag nota bene!) niet heeft gereageerd op mijn mail en zet haar strepen, losse opmerkingen en vragen onder mijn pitches in een vriendelijke kleur blauw. Maar ze is minstens zo streng als mijn docenten bij de PDOJ. Zo niet strenger. En dat is maar goed ook. Want met mij bestormen nog honderden andere freelancers de journalistieke wereld. En gek genoeg lijkt lang niet altijd iedereen op mij te zitten wachten.

Wanneer ik een pitch verstuur naar een chef of een eindredacteur, blijft het soms maanden stil. Of ik krijg een gehaast mailtje terug: ‘leuk, maar nu even niet’, ‘hebben we al gehad’, ‘ik kom er later op terug’, ‘we zitten al vol’, ‘wie ben jij eigenlijk?’. Een van de vragen aan mijn mentor Miloe was dan ook: ‘kun je me alsjeblieft beter leren pitchen?’

“Met mij bestormen nog honderden andere freelancers de journalistieke wereld. En gek genoeg lijkt lang niet altijd iedereen op mij te zitten wachten.”

Dat heb ik geweten. Tientallen pitches gingen er de afgelopen weken via de mail en over tafel heen en weer. Te saai, te lang, te vaag, te weinig informatie, had ik te lang al genoemd? Maar het hielp wel. Inmiddels zijn er al twee herschreven pitches met succes geland. Bij twee nieuwe opdrachtgevers. Omdat iedereen wel een beetje meer ‘Miloe’ kan gebruiken, wil ik graag een paar van haar tips delen (niet allemaal natuurlijk, ik heb niet voor niets tot diep in de nacht al die blauwe strepen en opmerkingen in mijn eentje zitten verwerken):

  • Maak het korter
  • Zet er een titel boven
  • Zoek meer cases bij je verhaal
  • Wacht met het sturen van je pitch tot na die deadline waar ze nu midden in zitten
  • Zet je pitch niet in een bijlage, drukke chefs hebben geen tijd om die te openen
  • Verplaats je goed in de lezer, maak het daarvoor spannend en niet te politiek correct

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com