Verslag Lenteborrel: ‘Zeg gewoon dat je kickbokser bent’

© Maaike Schoon

© Maaike Schoon

Door Alies Lindeboom

Of ze ruzie met de baas had, vroegen collega’s aan Kysia Hekster toen zij in 2008 bekendmaakte correspondent voor de NOS te worden in Moskou, Rusland. “Het is geen populaire bestemming, en dus wist ik dat ik kans maakte om die standplaats te bemachtigen.”

Freelance journalist Judith Spiegel vertrok op haar 37ste naar Jemen. Verhalen maken in het Midden-Oosten; dat was wat ze wilde na een jarenlange carrière als advocaat-partner. “In het begin gebeurde er niets”, zegt Spiegel. Dat veranderde met het uitbreken van de Arabische Lente en de verschillende revoluties in de regio. Ze maakte talloze verhalen voor onder andere NOS, VRT en NRC Handelsblad.

Een journalistieke droom om verhalen over oorlog en vrede te maken, had freelance (reis)journalist Iris Hannema niet toen zij op haar 19de vertrok naar het buitenland. “Ik wilde gewoon weg uit Nederland, ik vond het hier saai. Na Israel besloot ik, ik ga gewoon niet meer terug.”

Deze drie journalisten, met elk hun eigen redenen om naar het buitenland te gaan en daar hun vak uit te oefenen, hebben één overeenkomst: ze gingen gewoon. Ze vertellen er uitgebreid over op woensdag 11 juni op de Vrouw & Media Zomerborrel ‘Gewoon Gaan’, voor een zaal met ruim 80 vrouwen in VondelCS, in het Amsterdamse Vondelpark.

Hoe ze aan hun verhalen komen, wil interviewster en Vrouw & Media-bestuurslid Saïda Maggé van de drie weten. Hannema bereidde haar eerste reizen inhoudelijk niet voor. Haar verhalen vond ze op straat, of door gesprekken met de bakker en de groenteboer. “Je doet eens een bakje thee hier, een bakje thee daar. En dan komen de verhalen vanzelf. Ik verzon altijd wel wat.” De zaal lacht. “Nee, niet inhoudelijk”, voegt Hannema er breed lachend aan toe.

Toen Hekster met haar gezin naar Moskou vertrok, had ze nog nooit een tv reportage gemaakt. Een cameraman en producer stonden haar daar terzijde. “Zonder hen had ik het niet gered.” Spiegel las zich niet in voor vertrek naar Jemen. Zij had een ander wapen om met verhalen te komen; haar verbazing. “Je moet altijd humor blijven zien, en je moet nooit je verbazing verliezen. En, verwacht het onverwachte.” Daarop knikken Hannema en Hekster ter bevestiging, want ook zij kwamen in onverwachte situaties terecht.

Aan gevaren stonden Hannema (‘ik heb weleens iemand een klap gegeven als hij aan m’n tiet zat’), Hekster (‘ineens stonden er ’s nachts dronken en gedrogeerde mannen in mijn hotelkamer, ik heb ze heel rustig gevraagd of ze mijn kamer wilden verlaten’) en Spiegel (‘in Jemen is een Kalasjnikov als een paraplu; mensen lopen ermee over straat alsof ze hun ski’s op hun rug dragen’) allemaal bloot.

Meest zichtbaar werd het gevaar toen Spiegel en haar vriend Boudewijn een jaar geleden werden ontvoerd. Onderweg naar huis van de wasserette. “Mensen moeten altijd lachen als ik zeg dat het handig was dat we schone was bij ons hadden. Maar dat was écht handig.” Spiegel lacht er zelf ook om, maar ‘eigenlijk waren het zes klotemaanden’. “Nog wel het meest voor de families hier in Nederland, want wij werden goed behandeld.”

Meest heftige ervaring tijdens haar correspondentschap was voor Hekster dat een geïnterviewde in Wit-Rusland na hun gesprek werd opgepakt. Hij verdween 2,5 jaar in de gevangenis. “Meer dan een berichtje sturen dat je aan iemand denkt, kan je dan niet doen. Maar dat mensen bereid zijn zó ver te gaan om hun verhaal te vertellen. Dat maakt indruk.”

Maggé vraagt of Hannema tips heeft voor vrouwelijke journalisten in het buitenland. Die heeft Hannema wel. “Draag een trouwring. Zeg dat je man er zo aankomt, of ziek in de hotelkamer ligt. Of zeg dat je kickbokser bent en in de stad bent voor een toernooi.” Weer heeft Hannema de lachers op haar hand. “En zorg er ook voor dat je een spaarpotje hebt, zodat je altijd een business class-ticket naar huis kunt boeken.”

Na hun buitenlandse avonturen zijn de drie avontuurlijke journalisten nu in Nederland. Hekster werkt als Koninklijk Huisverslaggever voor de NOS. “Het is net als bij voetbal: iedereen vindt er wel iets van.” Of ze ooit nog een correspondentschap gaat bekleden, wil Maggé weten. Uitsluiten durft Hekster het niet. Voor Spiegel blijft het Midden-Oosten lonken. “De Golfregio is erg interessant: olie, geopolitiek. Het is heus niet alleen maar pief-paf-poef.” Terug naar Jemen is, door de zorgen die familie zou hebben, geen optie. Dus vertrekken zij en haar vriend Boudewijn naar Koeweit. ‘Zo ver vooruit’ durft Hannema niet te plannen. “Ik denk dat ik de zomer in Amsterdam doorbreng. Maar afspraken maken is lastig: ik wil de vrijheid hebben om volgende week nog weg te kunnen.”

Kijk voor alle foto’s van onze Zomerborrel op onze Facebookpagina.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com