Blog Linde Arts: Over turboschillers en moederliefde

Door Linde Arts

Als een groot deel van je gestelde doelen in de eerste periode van het mentorenprogramma al behaald zijn, is er een dikke kans dat de tweede periode wat minder vruchtbaar is. Dat leek voor mij op te gaan na het coververhaal  over de grootste fans van Geert Wilders voor verse opdrachtgever Nieuwe Revu. De rasechte fans met logo’s van de PVV op hun arm en foto’s van Wilders op het nachtkastje vind je nou eenmaal niet aan de oppervlakte. De combinatie van urenlang zoeken naar de juiste kandidaten en een schouderblessure was wat heftig. Tijd voor een periode van bezinning.

linde1Maar bezinning stond niet gelijk aan stilstand. Allesbehalve. De afgelopen periode was er een van praktische tips en inspiratie. Ik weet nu dat je ook zonder het schrijven van drie interviews per week beter kunt worden in je vak. In de paar maanden waarin Antoinnette Scheulderman mijn mentor is, heb ik minstens zoveel interviews gelezen en geluisterd als in de rest van mijn leven. Ik heb het boek van Steffie Kouters uitgeplozen, de website van Coen Verbraak in mijn favorietenlijst gezet en een groot deel van mijn bankuren luisterend naar Radio Kunststof doorgebracht.

“Vanaf de dag dat ik haar ontmoette, heb ik haar als mijn journalistieke moeder bestempeld.”

Deze week nog, zat ik met Veerle in de studio waar Linda’s Zomerweek werd opgenomen. Antoinnette had ons al uitgebreid verteld over de nog veel uitgebreidere voorbereiding (waar zij onderdeel van was). Die opname leverde, naast een respectabele goodiebag met turboschiller en vogelhuisje, veel inzichten op over het (enorme) verschil tussen print- en televisie-interviews voor wat betreft voorbereiding, uitvoering en productietijd. Door met mede-mentee Veerle en mentor Antoinnette te praten over gelezen interviews, is mijn horizon weer sterk verbreed.

Maar niet alleen praktisch gezien heeft Antoinnette’s haar waarde al lang bewezen. Vanaf de dag dat ik haar ontmoette, heb ik haar als mijn journalistieke moeder bestempeld. Het begon als grap. Ik wist toen nog niet dat ze die titel waar zou gaan maken. Inmiddels heeft ze zichzelf bewezen op alle facetten van het ouderschap.

Ten eerste is er haar niet-lullen-maar-poetsen-houding, die zorgt voor een gezonde drang je dromen na te jagen. Ten tweede is daar haar feilloze moederinstinct waarmee ze op het juiste moment de juiste adviezen paraat heeft, van ‘zie je wel dat je het kunt’ tot ‘leg niet teveel druk op jezelf’. Tot slot is er haar belofte niet alle banden te verbreken bij het ‘einde des programs’ en ook dan open te staan voor de nodige begeleiding, een belofte die je zonder twijfel onder het kopje onvoorwaardelijke journalistieke moederliefde kunt scharen. Eeuwige dank daarvoor.

De periode van bezinning is afgesloten. Was deze minder vruchtbaar dan de eerste periode? Grote, sterke interviews leverde het me niet op. Wel bergen inspiratie en een flinke hoeveelheid journalistieke moederliefde. Om over de turboschiller nog maar te zwijgen.

Volgende week een blog van Jilke Tanis, die samen met Inga Lingnau de mentee is van Margriet Brandsma.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com