Antje Veld

Blog Antje Veld: Bloggen zonder eisen

Door Antje Veld

“Je moet niet zo streng zijn voor jezelf.” We hebben het over bloggen. Ik vind het leuk om te doen. Het kan me helpen bij het ontwikkelen van een specialisme en een eigen schrijfstijl. Maar waar moet ik het in godsnaam over hebben? Ik vind van alles interessant, maar niks interessant genoeg voor een lezerspubliek. Miloe is het daar niet helemaal mee eens. “Stel niet zoveel eisen aan jezelf”, zegt ze. “Het is leuk als de lezer er iets van opsteekt, maar als ze ergens om moeten lachen of ontroerd raken is dat ook prima!”

AntjeVeld_MiloevanBeek[1]In de laatste opsomming van huiswerkopdrachten staat dan ook: “Blijf bloggen. Ongeveer één keer per week. Maakt mij niet uit waarover, door het veel te doen ga je merken waar je hart ligt.” Een extra tip van mijn mentor Miloe daarbij is: “Kies een vaste dag uit om te bloggen. En zorg dat je altijd een klein notitieboekje bij je hebt, waar je ideeën, onderwerpen of losse zinnetjes in kunt opschrijven die je dan op die vaste dag verder uitwerkt.”

“Na lang piekeren, hakte ik de knoop door: voeding en wetenschap. Of daar ook echt mijn hart ligt, zal ik vanzelf gaan merken.”

Toevallig (toevallig?) kreeg ik deze maand de vraag van National Geopgraphic of ik één keer per week voor ze wilde gaan bloggen. En ik moest zelf een onderwerp kiezen. Alsof ze stiekem hadden meegeluisterd met onze sessies waarin ik wanhopig benadrukte dat ik écht niks kon kiezen. Na lang piekeren, hakte ik de knoop door: voeding en wetenschap. Of daar ook echt mijn hart ligt, zal ik vanzelf gaan merken.

Maar deze in mijn schoot geworpen buitenkans, vond ik natuurlijk niet genoeg. Ik wilde zelf ook nog iets beginnen of tenminste uitproberen. “Je moet niet zo streng zijn voor jezelf.” Die woorden galmden nog lang na in mijn hoofd. Ik ben al zo vaak een blog begonnen. Over relaties, over katten, over journalistiek. Allemaal strandden ze ergens in een verre uithoek van het internet, omdat ik het niet goed genoeg vond. Het ging nergens over, het was saai, niet vernieuwend, een zwak concept, het inspireerde me niet, echt niemand ging dit ooit lezen.

Al die bezwaren ga ik nu loslaten. Ik ga mijn best doen om één keer per week te bloggen, op mijn eigen website. Niet binnen een bepaald concept of onderworpen aan zware eisen over kennisoverdracht, vernieuwing en een lezerspubliek. Gewoon schrijven om te ontdekken waar mijn hart ligt. Mijn eerste blog gaat over de gevaren van het schrijven over voeding. Dat vond ik interessant. Misschien een paar lezers ook wel.

Het mentorenblog is met zomerstop. Op 25 augustus zijn we weer terug met een blog van Annet Schut!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com