Miriam Vijge

Blog Miriam Vijge: Gewoon doen

Door Miriam Vijge

Als een hond die snuffelt, ronddraait, nog eens ronddraait en snuffelt voordat de drol wordt gedraaid. Als een kakelende kip die een ei legt. Als de spanning voor de start of de stilte voor de storm. Ik herken het gevoel. Van de actie in de maak.

VIJGE11Zes jaar geleden was het Nel. Nel was mijn klankbord, mijn coach. Zij inspireerde en stimuleerde me mijn hart te volgen. Dat betekende uit mijn hoofd komen en belemmerende gedachten overkomen. ‘Eindelijk’ zei ik daadwerkelijk mijn baan op en schiep zo ruimte voor iets nieuws. Dat was een proces. En zo voelt het nu ook.

“Maureen beantwoordt mijn vragen, geeft voorbeelden, deelt kennis, ervaringen en contacten.”

Nu heet ze Maureen. Ze is mijn journalistieke mentor. Maureen beantwoordt mijn vragen, geeft voorbeelden, deelt kennis, ervaringen en contacten. Ze faciliteert. En het is weer een proces. Zo ben ik, net als anderen in het mentorenprogramma, druk met het verbeteren van mijn pitches. Antje gaf al vijf tips in haar blog. Villamedia deed er deze maand een schepje bovenop met dertien keer pitchen doe je zo.

Fijne lijstjes, weinig onbekends als ik de tips lees. Ik peins en pas ze toe op mijn proefpitches. Na die hersenarbeid mail ik Maureen, als ware ze mijn soon to be nieuwe opdrachtgever. Wanneer we elkaar op het honk in Hoofddorp weer zien, leest ze mijn introductietekst hardop voor (tip!). Vragende ogen kijken me aan. Tja, ik  hoor het. Te lang, te ingewikkeld, te uitgekauwd. Terug naar huis naar de schrijftafel. Met suggesties, met aanwijzingen, met hulp van Maureen. Al doende leert men. Ik ook.

Ondertussen heb ik introducties gekregen bij drie verschillende titels. En die hoofdredacteuren wachten nu. Niet echt natuurlijk, maar ik ben druk doende met perfecte pitches. Voor mezelf en voor degenen die me introduceerden. Mmm. Het hoofd dreigt de overhand te nemen en verlamt het handelen. Terug naar 2008, naar die echt grote stap over die serieus hoge drempel. Hoe kwam ik toen verder? Hoe durfde ik toen los te laten, door ervaring te leren en vooruit te gaan? Die drol moét gedraaid. Dat ei moet nú gelegd. O ja, daar lees ik het in grote letters in mijn dagboek terug: GEWOON DOEN!

 Volgende week een blog van Inga Lingnau, de mentee van Margriet Brandsma.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com