Blog Emma Boelhouwer: ‘Vol adrenaline huiswaarts’

Boelhouwer, EmmaOok dit jaar blogt aantal deelnemers van het Vrouw & Media Mentorenprogramma over hun ervaringen. Emma Boelhouwer is de mentee van Irene van der Linde, en bijt dit jaar het spits af. 

Emma Boelhouwer

In een oude Peugeot zou ik al couchsurfend Nederland – nee zelfs Europa – doorkruisen op zoek naar verhalen die het vertellen waard zijn. Ik nam ontslag als verslaggever bij Het Parool en kreeg van mijn collega’s als afscheidscadeau een diner en een volle tank. Klaar om te gaan, zou je zeggen.

Dat is inmiddels drie jaar geleden en afgelopen januari moest ik toegeven dat er van mijn spannende plannen weinig terecht is gekomen. Ik zit 95 procent van mijn werktijd nog gewoon in Amsterdam en doe dat vooral in opdracht. Dat ik moeder ben geworden heeft natuurlijk niet geholpen. Het bindt mij aan huis en haard.

Toch wil ik nog steeds het allerliefst mooie en lange verhalen maken, maar waar begin je en hoe houd je jezelf gemotiveerd als je nog niet meteen een go hebt van een opdrachtgever? Dat ik voor dat soort vragen hulp in kan roepen, daar had ik eigenlijk nog niet bij stil gestaan.

Irene van der Linde to the rescue, want zij viel mij meteen op tussen alle mentoren van Vrouw & Media. Haar bio sloot precies aan bij wat ik wil en haar boek Het Einde van Europa (ontmoetingen langs de nieuwe oostgrens), las ik in één ruk uit. Ze sprak op haar reis langs de Europese grens sprookjesachtige figuren en kwam op de vreemdste, soms verschrikkelijk naargeestige, plekken.

Mijn doel voor de komende zes maanden: één mooi, lang artikel maken en een paar werkbare ideeën formuleren waarmee ik weer verder kan. Wat een luxe om over elk facet van dat ene artikel te kunnen brainstormen met Irene. Van verhaalidee en werkwijze tot de tekst zelf. Eindelijk weer eens iemand die kritisch en zorgvuldig met de rode pen door je tekst gaat.

Ik vertelde Irene tijdens onze eerste ontmoeting in café Luxembourg dat mijn ideeën vaak nog heel pril zijn. Ik weet dat er wel iets in zit, maar heb moeite het idee tot wasdom te laten komen. We brainstormden en binnen een uur lag er een werkbaar idee op tafel. Ik had het nog zelf geformuleerd ook. Vol adrenaline ging ik huiswaarts.

Op dit moment kom ik om in de opdrachten. Helaas zou ik bijna zeggen, want voor het eerst kijk ik reikhalzend uit naar een opdrachtluwe periode, zodat ik mij vol op het project kan storten. Een goede stok achter de deur is de afspraak die al gepland staat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com