Blog Marjanne Teunissen: ‘Ik hoefde het even niet alleen te doen…’

teunissenmarjannezw

Ook dit jaar blogt een aantal deelnemers van het Vrouw & Media Mentorenprogramma over hun ervaringen. Marjanne Teunissen heeft haar tweede blog geschreven over haar ervaringen als mentee van Phaedra Werkhoven.

Marjanne Teunissen

Het mentorenprogramma zit er bijna op. En ergens bekruipt me dan toch het gevoel: had ik er meer uit moeten halen? Had ik er meer uit kúnnen halen? Mag ik straks nog wel eens een probleem voorleggen aan Phaedra?

Ruim een half jaar geleden twijfelde ik nog of ik wel mee zou doen aan het mentorenprogramma. Ik kon me er niet echt iets bij voorstellen. Een half jaar later en ik kan de balans opmaken: in de praktijk hebben we maar een keer of drie afgesproken, via de mail en de app had ik meer contact met  Phaedra. Maar kwantiteit doet er niet toe. Het allerbelangrijkste is dat ik een half jaar het gevoel had dat ik het even niet alleen hoefde te doen. Misschien is het te vergelijken met een alleenstaande ouder die ineens hulp krijgt. In je eentje overleven in de  journalistieke jungle –  het is toch een beetje ploeteren.

Phaedra hield me vaak een spiegel voor. Op een wat snel –  en slordig – opgestelde mail van mij met een idee voor een artikel, reageerde ze fel: ‘Zo pak je dat niet aan!’

Een duidelijke les: als ik serieus genomen wilde worden dan moest ik ook serieus tijd en aandacht besteden aan mijn ideeën. Dat betekent: de ideeën uitwerken, invalshoeken bedenken, deskundigen erbij halen en het idee aanpassen aan de doelgroep. Het idee heb ik gepitcht en het was met hulp van Phaedra een succes. Het artikel is inmiddels geschreven.

Maar mezelf serieus nemen, betekent ook tijd vrijmaken voor opdrachten. Mijn (weliswaar ook freelance) baan in het onderwijs heb ik gehalveerd. Dat is punt één. Ik werk nu meer thuis en dat is even wennen. Soms vind ik het moeilijk om de dwingende oproepen van de school van mijn kinderen te negeren – het schrijven van dit blog heb ik onderbroken om mijn dochter van en naar schoolzwemmen te rijden en jammer dat mijn schoonmoeder deze week niet kan oppassen maar ik ben toch gewoon thuis? Het voordeel is wel dat ik mijn eigen tijd meer kan indelen.

Het begin is er en ik wil alleen maar meer. Enthousiast vertel ik tijdens een gesprek met Phaedra over al mijn ideeën. Alles lijkt nu haalbaar. Terecht wijst ze op een heel praktisch probleem: mijn hypotheek, mijn gezin.

Nog een les: er moet gewoon brood op de plank komen. In het wilde weg tijd stoppen in ideeën levert niets op. Ik moet ook gewoon gaan berekenen hoeveel tijd ik kwijt ben aan een stuk, anders wordt het – zeker in de journalistiek – al snel vrijwilligerswerk en dat is ook weer niet de bedoeling. Hoe leuk dit vak ook is.

Nog drie weken en dan ben ik mentee-af. Inmiddels heb ik meerdere opdrachtgevers en gaat er een idee voor een boek naar een uitgever. Het gaat goed maar wat mij betreft had het programma wel een jaar mogen duren. Misschien schrijf ik me volgend jaar wel weer in. Of over vijf jaar. Maar dan als mentor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com