Blogs Annet Schut

Annet Schut is de mentee van Gülden Ilmaz.

Kwetsbaar

Iemand met wie je kan praten over je werk, maar die niet óók over je salaris gaat. Iemand die eerlijk tegen je is over de kwaliteit van je werk, maar niet gaat over een contractverlenging. Zo iemand hoopte ik te vinden toen ik me aanmeldde voor het mentorenprogramma van Vrouw & Media. Dat het óók iemand was met wie ik samen kon onderzoeken welke richting ik nou op moet en waar mijn kracht nou écht ligt, daar kon ik alleen maar van dromen.

AnnetSchut_GuldenIlmaz

Na mijn studie journalistiek was het vinden van een baan allesbehalve vanzelfsprekend. Ik ging aan de slag bij een nachtprogramma van Omroep WNL en een aantal maanden later verhuisde ik naar Vlissingen voor een fulltime baan bij Omroep Zeeland. Een omgeving die ik niet kende. Intussen werk ik er nu bijna een jaar werk als radio- en televisieverslaggever.

Kwetsbaar zijn. Vorige week had ik het er nog over met mijn mentor Gülden Ilmaz. In de journalistiek is het vaak iets lastigs. Laten zien dat je het even ook niet weet of eigenlijk iets niet durft te doen. Je moet immers alles durven, alle kansen pakken en continu van jezelf laten horen.Tijdens onze eerste ontmoeting bespraken we wat er beter kan, wat ik wil verbeteren maar ook wat er goed gaat. Er was ruimte voor mij om over mijn dromen te vertellen, maar ook om te zeggen waar ik bang voor ben. Toen ze hoorde dat ze mijn mentor zou worden, had ze al radioreportages van me opgezocht en ernaar geluisterd. Snel merkte ik dat ik me bij haar kwetsbaar kan opstellen, zodat we samen uit kunnen vinden waar mijn kracht ligt.

Meteen na die eerste ontmoeting voelde ik me door Gülden enorm wakker geschud. Ze had me praktische tips gegeven waar ik meteen mee aan de slag kon, zoals dat je met een eerste vraag de sfeer van een interview kunt bepalen.

“Kwetsbaar zijn. In de journalistiek is het vaak iets lastigs. Laten zien dat je het even ook niet weet of eigenlijk iets niet durft te doen.”

Met alle tips en tricks ging ik haast zenuwachting terug naar mijn omroep; zo graag wilde ik de tips meteen in de praktijk brengen. Dat het niet meteen lukte hoort er natuurlijk ook bij. Ik verkrampte bijna in het ‘m’n best doen’.

Snel daarna evalueerden we hoe ik de tips in de praktijk had gebracht. In het begin was ik teveel bezig met het stellen van perfecte vragen en verloor het gesprek spontaniteit.

Een balans vinden tussen ‘jezelf zijn’, je persoonlijkheid durven te tonen tijdens een interview en toch die briljante eerste vraag stellen en het gesprek zo vorm en sfeer meegeven. Een spannend spel, maar ook alsof je op een evenwichtsbalk loopt. Gelukkig heb ik een mentor die me een duwtje in de rug geeft.

Angst is een slechte raadgever

Een balans vinden tussen jezelf zijn, je persoonlijkheid durven tonen tijdens een interview en toch die briljante eerste vraag stellen en het gesprek zo vorm en sfeer meegeven. Daar ben ik de afgelopen tijd mee bezig geweest. Het is een van de doelen die ik mezelf stelde tijdens mijn eerste gesprek met mijn mentor Gülden Ilmaz.

Daarnaast wil ik ook graag uitzoeken waar mijn kracht echt ligt. Waarin excelleer ik?, is een vraag die ik graag beantwoord zie na mijn deelname aan het mentorenproject. Ook het antwoord op die vraag komt beetje bij beetje dichterbij.

Om mezelf meer te kunnen ontwikkelen heb ik daarom onlangs besloten niet meer in dienst te blijven bij Omroep Zeeland, maar voortaan als freelancer door het leven te gaan. Hierdoor ontstaan mogelijkheden. Zoals meer ervaring opdoen als radionieuwslezer naast mijn werk als verslaggever. En mag ik onder de term freelancer andere programma’s gaan maken bij Omroep Zeeland.

Het hebben van een mentor is heel prettig. Zo hebben we samen flink wat teksten doorgenomen zodat ik met steeds meer vertrouwen het nieuwslezen tegemoet ga. Praktische tips waarmee ik elke keer weer een beetje beter word.

“Soms neemt bij mij angst de overhand. Heb ik straks wel genoeg werk en ga ik wel genoeg verdienen?”

Daarnaast is het fijn om met een ervaren vakgenoot van gedachten te kunnen wisselen als je grote keuzes maakt op werkgebied. Is het wel slim om nee te zeggen tegen een contract in een branche waar er nog altijd voor jou tien anderen zijn? Het bespreken van zulke dingen met iemand die neutraal is, is altijd verfrissend.

Mensen zijn vaak geneigd om op safe te spelen. Zo zit ik niet in elkaar. Ondanks dat neemt ook bij mij angst soms de overhand. Heb ik straks wel genoeg werk en ga ik wel genoeg verdienen?

Al langer weet ik dat angst een slechte raadgever is, maar desondanks is het fijn dat af en toe van iemand anders bevestigd te krijgen. Dat mijn persoonlijke ontwikkeling voorop staat en dat dit de goede richting is.

 

Zelfbewust

Door Annet Schut

Mijn vorige blog schreef ik op het moment dat ik net had besloten om als freelancer verder te gaan. Om mezelf meer te kunnen ontwikkelen en mijn gezichtsveld letterlijk en figuurlijk te vergroten. Nu ben ik ruim twee maanden verder en kom ik bij vier regionale omroepen over de vloer.

 

Mijn zorg of ik wel genoeg werk zou hebben bleek niet nodig, sterker nog, het is een wonderlijke ontdekkingstocht door het medialandschap. Iedere dag ga ik een andere kant op, zit ik op andere functie en ben ik omringd door andere collega’s.

Het doel is bij de vier omroepen nagenoeg hetzelfde – mooie en zinnige verhalen uit de regio vertellen – maar het pad ernaartoe is in mijn optiek overal anders. Dat inzicht is een verrijking voor mij als journalist. Onder andere om die reden ben ik blij dat mijn mentor Gülden Ilmaz me heeft aangemoedigd het besluit te nemen om als freelancer verder te gaan.

“Hoe wil ik, vandaag, als nieuwslezer, dat ik overkom en hoe wil ik de luisteraar benaderen?”

Bij die verschillende werkwijzes hoort ook dat iedere omroep op veel vlakken een ander idée heeft van wat goed is. Schrijf je in een nieuwsbericht in het radiobulletin wie je zo gaat horen in een quote of doe je dat juist niet?  Vier bedrijven, vier meningen. Maar wie heeft de waarheid in pacht? Wiens mening neem je serieus?

Ik word ongelukkig als ik de mening van honderden mensen serieus moet nemen.  Je kunt het simpelweg genoeg nooit iedereen naar de zin maken. Ook op dat vlak heb ik aan mijn mentor veel gehad. Op haar advies heb ik  een paar mensen gekozen wiens mening ik belangrijk vind. Wie mag oordelen over mijn prestaties.

Het halfjaar van het mentorenprogramma is bijna voorbij. Bijna iedere ochtend als ik naar een omroep rijd denk ik aan wat Gülden een paar maanden geleden tegen me heeft gezegd. Hoe wil ik, vandaag, als nieuwslezer, dat ik overkom en hoe wil ik de luisteraar benaderen? Of, hoe ga ik vandaag als verslaggever, om met mijn woorden? Welke kies ik en hoe wil ik dat mensen mij zien?

Ik ben een stuk zelfbewuster geworden het afgelopen halfjaar. Dat vind ik fijn. Bewust (journalistieke) keuzes maken en niet vastzitten in de mening van eén omroep. Buiten de kaders denken en luisteren… naar wie ík wil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Create a website or blog at WordPress.com